Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) (ang. Chronic Obstructive Pulmonary Disease, COPD) jest przewlekłą chorobą układu oddechowego charakteryzującą się postępującym i częściowo nieodwracalnym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe.

Ograniczenie przepływu powietrza wynika przede wszystkim ze zwężenia małych dróg oddechowych oraz uszkodzenia miąższu płucnego, określanego jako rozedma płuc. Proces ten rozwija się stopniowo i prowadzi do narastających trudności w oddychaniu.

Najczęstszą przyczyną POChP jest wieloletnie narażenie na dym tytoniowy, zarówno podczas aktywnego palenia, jak i biernego wdychania dymu. Do rozwoju choroby mogą również przyczyniać się:

• zanieczyszczenie powietrza,
• pyły i substancje drażniące występujące w środowisku pracy,
• częste infekcje układu oddechowego,
• uwarunkowania genetyczne, w tym niedobór alfa-1-antytrypsyny.

Najczęstsze objawy POChP

Charakterystyczne objawy choroby to:

• przewlekły kaszel,
• odkrztuszanie wydzieliny (plwociny),
• postępująca duszność, szczególnie podczas wysiłku,
• świszczący oddech,
• uczucie ucisku w klatce piersiowej,
• zmniejszona tolerancja wysiłku.

Objawy zwykle nasilają się stopniowo, dlatego wielu pacjentów przez długi czas nie zdaje sobie sprawy z rozwijającej się choroby.

Jak rozpoznaje się POChP?

Podstawowym badaniem służącym do rozpoznania POChP jest spirometria, która ocenia czynność płuc oraz stopień ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe.

W zależności od potrzeb lekarz może zlecić również dodatkowe badania diagnostyczne, takie jak:

• RTG lub tomografia komputerowa klatki piersiowej,
• pulsoksymetria,
• gazometria krwi tętniczej,
• badania laboratoryjne.

Leczenie POChP

POChP jest chorobą przewlekłą i obecnie nie można jej całkowicie wyleczyć. Odpowiednie leczenie pozwala jednak skutecznie spowolnić postęp choroby, zmniejszyć nasilenie objawów oraz poprawić jakość życia pacjenta.

Podstawowe elementy leczenia obejmują:

• całkowite zaprzestanie palenia tytoniu,
• stosowanie leków wziewnych rozszerzających oskrzela,
• rehabilitację oddechową,
• regularną aktywność fizyczną dostosowaną do możliwości pacjenta,
• szczepienia ochronne przeciw grypie i pneumokokom,
• tlenoterapię w wybranych przypadkach.

Dlaczego warto wykryć POChP wcześnie?

Wczesne rozpoznanie choroby umożliwia szybkie wdrożenie leczenia, ograniczenie postępu uszkodzenia płuc oraz zmniejszenie ryzyka zaostrzeń i hospitalizacji. Jeśli występują przewlekły kaszel, duszność lub wieloletnia ekspozycja na dym tytoniowy, warto wykonać badanie spirometryczne i skonsultować się z lekarzem.

POChP jest chorobą przewlekłą, ale właściwie leczona pozwala wielu pacjentom prowadzić aktywne i samodzielne życie przez wiele lat.